Gjennom tidene lærte fiskarane seg kvar det vanlegvis var fisk å finne ute på sjøen. Denne kunnskapen var sjølvsagt svært verdfull og gjekk i arv frå far til son, frå generasjon til generasjon. Opplysningane om fiskeplassane vart lagra i form av méd – formasjonar i terrenget på land som gav posisjonen til gode fiskeplassar.

For å finne nye plassar med fisk, vart eit søkke – jarsteinen – brukt heilt fram til moderne tid. Med den lodda dei djupna ned til botnen. Av røynsle visste dei kva fiskeslag som kunne finnast på kva djupne. Dessutan prøvde dei å finne ut kva slags grunn der var, om det var fjell eller grus, til dømes. Det vart festa litt feitt på enden av loddet, og det som festa seg på feittet kunne fortelje noko om botnen. Såleis vart meir og meir av havbotnen utanfor land kartlagt. Fiskeplassane vart «festa til kartet» ved hjelp av méda.

Den vanlege reiskapen å leite etter sild med, var blyloddet. Basen lærte seg å kjenne på loddet kor djupt sildestimen stod, kva veg han gjekk og kor mykje sild der var. Ei stor nyvinning for å leite opp silda var ekkoloddet. Med det kunne dei også «sjå» både havbotnen og fiskestimar. Men dette apparatet var dyrt og kravde elektrisk straum om bord og kom difor ikkje i bruk i fiskeflåten før etter andre verdskrigen. Dei første her på øya som installerte ekkolodd var Olaus-båtane Fensfjord og Møre i 1947.

Asdic eller sonar fungerer i prinsippet på same måte som ekkoloddet, men asdic’en kan «sjå» mykje vidare, ikkje berre rett ned som ekkoloddet. Teknologien vart utvikla for å kunne lokalisere neddykka ubåtar og hadde «suksess» med det under andre verdskrigen. Men apparatet viste seg også å fungere fint til å finne både sild og torsk i sjøen, og mange fiskebåtar fekk det installert i 1950- og særleg 60-åra. Longvabåten Henko installerte ein Simrad asdic i 1964.

Fiskelupe vart også brukt, m.a. var det installert på F/T Longva. I motsetnad til ekkoloddet, som laga utskrift av det som var i sjøen og på botnen, måtte ein mann sjå inn i fiskelupa, om lag som ein sjøkikert. Det kunne vere vanskeleg å styre båten og følgje med i fiskelupa samstundes, slik at det var naudsynt med to mann i styrehuset når lupa skulle brukast effektivt.

Kommentar, opplysningar og bilete vert motteke med takk.


Kommentarer

Fiskeleiting — Ingen kommentarer

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *